LOGOWANIE
Zarejestruj sie

PZL.38 Wilk

Jesienią 1934 roku pojawiło się zapotrzebowanie na nowoczesny dwusilnikowy samolot myśliwsko–bombowy, który zastąpić miał samoloty PZL. 11 i PZL. 23 „Karaś”, czyli myśliwce i liniowce dotychczas używane w polskiej armii. Prace nad samolotem rozpoczęli twórcy rewelacyjnego bombowca „Łoś” – inż. Dąbrowski i Misztal we współpracy z inż. Tarczyńskim. Równocześnie rozpoczęto prace nad silnikiem „Foka”, który miał stanowić napęd samolotu.
pzl.-38-Równoległe prace nad samolotem i napędem do niego stanowiły wielkie ryzyko. Przecież nowy samolot miał stać się podstawowym polskim myśliwcem. Najmniejsze opóźnienia w projektowaniu silnika stawiały pod znakiem zapytania cały projekt. Początkowo jednak prace i nad samolotem, i nad silnikiem toczyły się sprawnie. Jednak 10 VII 1936 roku w Tatrach zginął tragicznie inż. Nowokuński, główny konstruktor silnika. Prace nad „Foką” stanęły, gdyż nie umiano sobie poradzić z wadami i zwiększeniem mocy silnika.

W listopadzie 1936 ukończony został projekt „Wilka”. W połowie następnego roku były gotowe dwa prototypy. Z powodu coraz większych opóźnień w pracach nad silnikiem „Foka” postanowiona zamontować w jednym z prototypów oznaczonym PZL. 38/II amerykańskie silniki Ranger SGV–770B 450 KM. Prototyp oblatano w kwietniu 1938 roku. Prototyp PZL. 38/I wyposażono w silniki „Foka” i zaprezentowano pod koniec 1938 roku na międzynarodowym salonie lotniczym w Paryżu, gdzie wzbudził duże zainteresowanie. Jednak nie był wtedy zdolny do lotu.

Pierwszy lot PZL.38/I odbył się na przełomie lutego i marca 1939 roku. Okazało się wówczas, że silniki „Foka” są niedopracowane i nie osiągają przewidywanej mocy. Samolot przekraczał o około 10% przewidywaną masę własną.

Doprowadziło to do tego, że prace nad „Wilkiem”, jednym z najbardziej obiecujących samolotów, przerwano. Ponadto na zaawansowanym etapie konstrukcji była rozbudowana wersja „Wilka” PZL. 48 „Lampart”.

/> Plany wyposażenia polskiego lotnictwa w nowoczesne myśliwce spaliły na panewce. Polskie lotnictwo myśliwskie przystępowało do wojny wyposażone wyłącznie w PZL P. 11 i PZL P. 7.

Niemcy przejęli obydwa prototypy PZL. 38. PZL.38/I prawdopodobnie przewieziono do ośrodka doświadczalnego Luftwaffe w Rechlinie. PZL.38/II w 1940 r. przesłano do Muzeum Lotnictwa w Berlinie, gdzie w 1943 r. został zniszczony w wyniku alianckiego nalotu.

Wersją rozwojową PZL. 38 „Wilk” miał być samolot myśliwsko– szturmowy PZL. 54 „Ryś”.

Konstrukcja: całkowicie metalowy, dwusilnikowy, dwumiejscowy dolnopłat wolnonośny. Podwozie klasyczne dwukołowe wciągane w locie, podwójne usterzenie kierunku. Napęd stanowiły 2 silniki rzędowe widlaste odwrócone:

* PZL.38/I: 8–cylindrowe PZL Foka II o mocy 309 kW (420 KM) każdy
* PZL.38/II: 12–cylindrowe Ranger SGV–770b6 o mocy 331 kW (450 KM) każdy.

Śmigła trzyłopatowe, metalowe (PZL.38/II– dwułopatowe, drewniane).
Uzbrojenie: działko FK wz. 38 kal. 20 mm oraz 2 k.m. PWU wz.36 zamontowane w nosie oraz 2 sprzężone ruchome k.m. PWU 7,9 mm w tylnym stanowisku strzeleckim. Istniała możliwość podwieszenia bomby o masie 300 kg pod kadłubem.

Dane techniczne (PZL.38/I):
rozpiętość:
11,05 m
długość: 8,35 m
wysokość: 2,5 m
powierzchnia nośna: 20,4 m²
masa własna: 2155 kg
masa całkowita: 2800 kg
prędkość maksymalna: 465 km/h
pułap: 9000 m
zasięg: 850 km

Autor: FifiCz
skomentuj
KOMENTARZE NA TEMAT GRY
26.08.2008 | FifiCz » Gdzie się podział obrazek? I czemu ten tekst taki
28.08.2008 | MAO » test test test test test test test test test
więcej komentarzy dodaj komentarz