| StuG III- Artyleria Niszczycielem Czołgów | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Na początku używania tych pojazdów bataliony StuG III były dowodzone przez dowódców piechoty, do których ich przypisano. W miarę wzrostu doświadczenia dowódcy batalionów StuG III przejmowali dowodzenie nad piechotą. Piechota tak się zżyła ze swoimi pojazdami, że zaczęło panować przekonanie, iż dopóki StuGi są na polu bitwy piechocie nic nie grozi. W momencie gdy pojazdy wycofywały się, aby uzupełnić amunicje zdarzało się, że piechota wpadała w panikę. Rozwiązano to w sposób taki, że na raz nie mogą wycofywać się wszystkie pojazdy.
Żołnierze StuG III nie byli ani żołnierzami piechoty ani żołnierzami wojsk pancernych. Przez całą wojnę nosili
szare mundury artylerzystów.
Ewolucja StuG III dała początek nowej serii pojazdów jagdpanzer. Od StuG III wywodzą się bezpośrednio Stug IV oraz StuH 42. Niszczyciele czołgów nie są tak znane jak czołgi, jednak ich udziału w wojnie nie można nie doceniać. Ani w USA ani w Wielkiej Brytanii nie postał tak uniwersalny i doskonały pojazd jak StuG III. Kierunek rozwoju niszczycieli w tamtych państwach poszedł w inną stronę. Inna była tam doktryna użycia tych pojazdów. Również inaczej przebiegał rozwój niszczycieli czołgów w ZSRR, ale można dostrzec pewne podobieństwo do pojazdów niemieckich. Nie chcę w tym miejscu napisać, że Związek Radziecki skopiował rozwiązania niemieckie, lecz to, że w obu tych krajach rozwój tej klasy pojazdów zmierzał do tego samego celu.
Tobi
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Autor: 597 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| << poprzednia | 1 | 2 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
