Jedną z najłatwiej rozpoznawalnych broni świata jest pistolet maszynowy MP40, błędnie nazywany „Schmeisserem” (H. Schmeisser skonstruował m.in. MP36 - pierwowzór MP38 - i MP41 - zmodyfikowaną wersję MP40 - ale „twórcą” MP38 i MP40 był H. Vollmer). Konstrukcja ta produkowana była na użytek niemieckich sił zbrojnych. Broń ta mimo kilku wad uznawana jest za jedno z największych osiągnięć techniki wojskowej w czasie drugiej wojny światowej. Jego pierwowzorem był MP38 - z technologicznego punktu widzenia całkiem niezły produkt (mimo słabego zabezpieczenia przed przypadkowym strzałem), nieco gorzej był oceniany przez fabryki. Trudny i kosztowny proces produkcji spowodował konieczność modyfikacji. Pierwszą wersją rozwojową był MP38L. Jego konstrukcja była prostsza, model ten był lżejszy od swojego pierwowzoru, lecz głównymi materiałami używanymi do jego wyrobu były metale lekkie (potrzebne przede wszystkim do produkcji samolotów dla Luftwaffe) co ostatecznie wykluczyło ten projekt. W roku 1940 uruchomiono produkcję MP40. Większość jego części była wykonywana metodą tłoczenia blachy co przyspieszyło wyrób broni i zmniejszało jego koszty. Do końca wojny powstało wiele wersji tego pistoletu maszynowego zawierających m.in. poprawiony system zabezpieczania broni przed przypadkowym wystrzałem. Pojawiły się także wersje eksperymentalne, ostatecznie nie wprowadzone do produkcji seryjnej - np. zawierająca szerokie gniazdo z możliwością umieszczenia w nim dwóch magazynków.



Pistolet maszynowy MP40 działa na zasadzie swobodnego odrzutu zamka. Można z niego strzelać tylko seriami. Ryglowany jest masą zamka swobodnego podpartego sprężyną powrotną. Przyrządami celowniczymi są muszka i celownik przerzutowy - stały dla odległości 100 m , dla 200 odchylany. Jedną z cech charakterystycznych MP40 jest specjalny hak umieszczony na zakończeniu lufy. Ułatwiał on prowadzenie ognia z pojazdów, przez otwory strzelnicze. Kolbę tego pistoletu maszynowego można złożyć. Broń zasila się 32-nabojowymi magazynkami pudełkowymi. Zawierają one ułożone dwurzędowo (w szachownice) naboje 9 mm parabellum. MP 40 był używany jeszcze dość długi czas po zakończeniu drugiej wojny światowej.

Kaliber: 9 mm
Nabój: 9 mm parabellum
Pojemność magazynka: 32 naboje
Długość broni:
Z kolbą rozłożoną - 832/833 mm (zależy od źródła)
Z kolba złożoną - 630/629 mm (jak wyżej)
Masa:
Rozładowany - 3,97 kg
Z pełnym magazynkiem - 4,61 kg
Szybkostrzelność teoretyczna – 500 str/min
Zasięg skuteczny - 150/200 m