W roku 1981 ogłoszono konkurs na nowy pistolet służbowy US Army, mający zastąpić Colta 1911. Lista wymagań dla testowanych broni liczyła ponad 50 punktów, w tym kilka wykluczających się wzajemnie. Próby przerwano w roku 1982 i ponowiono rok później ograniczając liczbę wymogów. Do „finału” przeszły dwa pistolety – SIG Sauer i Beretta 92. Oferta Włochów okazała się lepsza i przepisową bronią osobistą armii amerykańskiej została Beretta 92SB-F, która weszła do produkcji pod nazwą M9. W obliczu tego wyboru wybuchł mały skandal podsycany przez amerykańskich przemysłowców, którzy liczyli, że przetarg wygra broń produkcji narodowej. W ramach kompromisu w stanie Maryland wybudowano fabrykę, w której produkowano Beretty. W roku 1988 po serii wypadków z pistoletami M9 (zarejestrowano kilka przypadków pękania zamków i zsuwania się ich z prowadnic, w wyniku czego kilku żołnierzy odniosło obrażenia twarzy), przetarg ponowiono. Ponownie wygrał produkt Beretty, tym razem w wersji 92F. Różniła się kilkoma detalami - zmodyfikowano prowadnicę zamka i oś kurka.



Beretta 92F to pistolet samopowtarzalny. Zasilany jest wymiennymi magazynkami pudełkowymi , których zawartością stanowią ułożone w dwóch rzędach naboje 9 mm parabellum. Broń działa na zasadzie krótkiego odrzutu zamka. Pewnego rodzaju nowinką jest zastosowanie rygla wahliwego, wzorowanego na tym użytym w Waltherze P38. Broń posiada skrzydełkowy obustronny bezpiecznik nastawny, wskaźnik załadowania i blokadę iglicy. Pistolet M9 ma celownik stały, zawierający „system trzech plamek”, który ułatwia oddawanie strzałów w warunkach słabej widoczności.

System trzech plamek

Reasumując - Beretta 92F aka M9 jest jednym z najlepszych pistoletów służbowych świata. Mimo że nie jest wykonany, zgodnie z dzisiejszymi trendami, z polimerów, to może bez wstydu konkurować i zwyciężać z innymi pistoletami tego typu.

Kaliber: 9 mm
Nabój: 9x19 Parabellum
Długość: 217 mm
Długość lufy: 125 mm
Masa: 955g/975g (informacje z różnych źródeł)
Magazynek: 15 nabojów