| Karabiny wyborowe oparte na Remingtonie 700 | |||||||||||||||||||||||
Karabiny wyborowe oparte na Remingtonie 700Wiele modeli broni wojskowych miało swoje pierwowzory w modelach cywilnych. Słynne karabiny wyborowe serii M24 i M40 są w sumie przerobionymi Remingtonami serii 700. Cała historia owej zabójczej rodziny, rozpoczęła się w sumie niedawno temu, w nieodległej krainie szczęśliwości i obfitości militarnej, jaką jest USA.
„Ojciec rodziny” - Remington 700 Karabin powtarzalny Remington 700 został wprowadzony na rynek cywilny w okolicach roku 1962. Prosta konstrukcja, znaczna siła obalająca, spora celność i dobra jakość wykonania spowodowały, iż stał się spełnieniem marzeń wielu myśliwych. Powstało ponad 50 wersji nabojowych i około 80 odmian konstrukcyjnych. Tak bogata rozpiętość stała się uosobieniem starej zasady „dla każdego coś miłego”. Do dziecka Remington Arms przekonali się nie tylko sportowcy i myśliwi. Powstały wersje stworzone specjalnie na potrzeby policyjnych snajperów. Około 90% „niebieskich” strzelców wyborowych w Stanach Zjednoczonych korzysta z broni opartych o system Remingtona. Potencjał „700” odkryli także wojskowi. Pierwszą jednostką, która dostosowała karabin Remingtona do swoich celów był United States Marie Corps – Piechota Morska Stanów Zjednoczonych.
Remington seria 700 Kaliber - występuje w ponad 50 wersjach. Magazynek: od 3 do 5 nabojów, zależnie od wersji Długość i masa: znaczne wahania, zależy od wersji (ponad 80 odmian konstrukcyjnych) „Syn pierworodny”- M40 W czasie wojny wietnamskiej snajperzy Korpusu (swoją drogą strzelcy wyborowi USMC są uważani za jednych z najlepszych na świecie) potrzebowali broni, która ułatwiłaby ich „pracę” w trudnych warunkach wietnamskiej dżungli. Po licznych testach Marines zamówili w firmie Remington karabiny serii 700 w wersji „40x”. Nowo zakupionej broni nadano nazwę M40. Pod koniec wojny, w początkach lat 70. rusznikarze USMC w bazie w Quantico rozpoczęli proces modyfikacjo M40 do M40A1. Zmieniali standardowe drewniane kolby na wykonane z materiałów syntetycznych, a także celowniki firmy Redfield na wyroby Untrel. Kolejny etap modernizacji karabinu rozpoczęto w 1996 i skończono w okolicach 2001. Finalny produkt - M40A3 różnił się od wersji podstawowej m.in. przedłużeniem lufy, zmianą łoża i kilkoma innymi poprawkami. W efekcie broń była trochę dłuższa i prawie o kilogram cięższa. W tak zwanym międzyczasie US Army widząc zalety broni systemu Remington 700 postanowiła wzbogacić swój arsenał o nowy karabin wyborowy, mający zastąpić karabin M21 oparty na M14...
Dane techniczne M40
„Syn drugi” – M24 SWS (Sniper Weapon System) Zaprojektowany w czeluściach Remington Arms M24 ujrzał światło dzienne blisko 25 lat później, niż swój „starszy brat”. Pierwsze prototypy pojawiły się w roku 1987, a rok później karabin ten stał się przepisową bronią snajperską US ARMY. Podobnie jak M40 jest to modyfikacja Remingtona 700. Od karabinu Korpusu odróżniają go: wymiary (jest krótszy od swojego poprzednika), masa (jest lżejszy), komora i zamek mają wymiar „long action” (dzięki czemu potencjalne zwiększenie kalibru broni, w wypadu reformy, nie będzie problemem). Nowa wersja karabinu - M24/A2 posiada dwukrotnie zwiększony magazynek, „szynę Picatinny” i możliwość instalacji tłumika.
Dane techniczne: Kaliber: 7.62 mm ( 0.303 win) Długość: 1092 mm Masa (bez lunety, nie naładowany): 5.49 kg Magazynek: stały, 5 nabojów, w wersji A2 wymienny na 10 nabojów. | |||||||||||||||||||||||
Autor: 4419 | |||||||||||||||||||||||
